Forhend to łańcuch prostych ruchów: obróć się wcześnie, pozwól ciału rozpocząć zamach, spotkaj piłkę z przodu i zakończ. Większość graczy klubowych nie potrzebuje nowego zamachu. Potrzebują naprawić jedno ogniwo tego łańcucha.
Ten poradnik omawia wybór chwytu, pięć części uderzenia i pięć częstych błędów na poziomie klubowym, każdy ze sposobem potwierdzenia na wideo.
Jakiego chwytu forhendu używać?
Twój chwyt ustala, gdzie spotykasz piłkę. Przegląd badań Reida, Elliotta i Crespo podaje, że gracze z chwytem wschodnim na kortach twardych zwykle uderzają około 4 cm (1,6 cala) poniżej wysokości bioder, a gracze z chwytem półzachodnim i zachodnim co najmniej 6 cm (2,4 cala) powyżej.
| Chwyt | Zwykła wysokość kontaktu | Mocna strona | Słaba strona |
|---|---|---|---|
| Wschodni | Okolice bioder | Płaskie uderzenia, łatwiej z niskimi piłkami | Trudniej kontrolować wysokie piłki lub dodać mocny topspin |
| Półzachodni | Między biodrami a klatką piersiową | Dobra mieszanka rotacji i siły, radzi sobie z wysokimi piłkami | Bardzo niskie piłki wymagają mocniejszego ugięcia kolan |
| Zachodni | Wysokość klatki piersiowej lub wyżej | Dużo topspinu, mocny przy wysokich piłkach | Niskie, szybkie piłki są trudne |
Zasada decyzji: wybierz chwyt, który pozwala uderzać wygodnie na wysokości, na której najczęściej spotykasz piłkę. Jeśli większość piłek dociera do ciebie na wysokości talii lub niżej, zacznij od chwytu wschodniego lub łagodnego półzachodniego. Jeśli odbijają się wysoko, użyj półzachodniego. Trenerzy różnią się co do tego, jak daleko obrócić dłoń na rączce. Jeśli twój forhend już działa, nie musisz zmieniać chwytu tylko dlatego, że zawodnik z touru używa innego.
Technika forhendu w pięciu częściach
1. Obrót
Zacznij, gdy tylko zobaczysz piłkę lecącą na twój forhend. Obróć barki i biodra razem, z wolną ręką na rakiecie, żeby pomóc jej pójść do tyłu. Kształt zamachu do tyłu ma mniejsze znaczenie, niż myśli wielu graczy. Ten sam przegląd wskazuje na starsze prace sugerujące, że powtarzalne pozycje w momencie uderzenia ważą więcej niż dokładny tor zamachu, więc pętla i prostszy zamach mogą działać, jeśli zdążysz na czas.
Sprawdzenie na wideo: zatrzymaj, gdy piłka odbija się po twojej stronie. Barki powinny być już obrócone, a rakieta w drodze do tyłu. Jeśli nie są, przeczytaj dlaczego zawsze spóźniasz się do piłki.
2. Odległość i ustawienie
Zostaw sobie miejsce. Ręka uderzająca powinna być w kontakcie wygodnie wyprostowana, z łokciem z dala od żeber. Używaj małych kroków, żeby tam dojść. Ustawienie neutralne pasuje do krótkiej piłki, w którą możesz wejść. Ustawienie otwarte pasuje do piłki, na którą masz mało czasu, lub takiej, która ściąga cię w bok. Trenerzy różnią się co do tego, ile używać każdego, więc niech decyduje piłka i twój czas.
3. Zamach do przodu i lag
Odepchnij się nogami, potem obróć biodra i tułów i pozwól ręce podążyć. Reid, Elliott i Crespo wskazują rotację miednicy i tułowia oraz ruch ramienia w poprzek ciała z rotacją do wewnątrz jako główne źródła prędkości rakiety. Podają około 21 do 24 m/s (47 do 54 mph) dla graczy klubowych i około 33 m/s (74 mph) dla zawodowców.
„Lag” to trenerskie słowo na to, co dzieje się, gdy ciało się obraca, a rozluźniona ręka i rakieta przez chwilę zostają za nim. Nie da się go wytworzyć siłą, a mocny uścisk zwykle go usuwa. Trzymaj rączkę na tyle mocno, żeby utrzymać rakietę, i nie mocniej.
4. Kontakt z przodu
Spotkaj piłkę przed przednim biodrem, na wysokości, którą woli twój chwyt. Poradnik o punkcie kontaktu pokazuje, jak go znaleźć. Co do rotacji, jedno badanie 13 mężczyzn z NCAA Division I powiązało większy topspin z szybszym ruchem rakiety w górę i bardziej zamkniętą płaszczyzną rakiety. Dłuższa strefa uderzenia nie była powiązana z większą rotacją. Żaden z pomiarów rakiety nie przewidywał ogólnej dokładności, więc więcej rotacji nie oznacza automatycznie więcej piłek w korcie. Poradnik jak uderzać topspin zawiera ćwiczenia.
Sprawdzenie na wideo: zatrzymaj na klatce kontaktu. Piłka powinna być przed przednim biodrem. Przegląd opisuje barki w przybliżeniu równoległe do siatki w momencie uderzenia, więc sprawdź, czy twoje też obróciły się do przodu.
5. Zakończenie
Pozwól zamachowi zwolnić samemu. Częste zakończenia to nad przeciwległym barkiem, wokół ciała albo z powrotem nad barkiem uderzającym przy szerokich piłkach. Przegląd nazywa zakończenie ważną, lecz słabo zbadaną częścią uderzenia, więc traktuj je jako skutek zamachu, a nie pozycję do skopiowania. Jeśli rakieta zatrzymuje się blisko celu, prawdopodobnie zwolniłeś przed kontaktem.
Nie próbuj przewijać nadgarstka nad piłką. Przegląd biomechaniczny Elliotta podaje pronację przedramienia jako pomijalną dla prędkości rakiety w forhendzie z topspinem, wobec około 40% dla rotacji do wewnątrz ramienia.
Pięć częstych błędów forhendu: objaw, przyczyna i poprawka
Zacznij od tego, co widzisz na korcie, a potem potwierdź to na wideo, zanim cokolwiek zmienisz. „Strona uderzająca” poniżej oznacza prawą stronę dla praworęcznego.
| Objaw | Prawdopodobna przyczyna | Sprawdź na wideo | Poprawka |
|---|---|---|---|
| Piłka leci na stronę uderzającą, kontakt jest ściśnięty | Późny kontakt | W kontakcie piłka jest na równi z biodrem lub za nim | Obróć się przed odbiciem. Mów „obrót, odbicie, uderzenie” przez 20 piłek. |
| Zamachujesz się mocno, ale piłka ma małą siłę | Zamach samą ręką | Barki ledwie obracają się w zamachu do tyłu | Uderz 20 piłek w połowie prędkości, pozwalając biodrom rozpocząć zamach. |
| Piłki lecą długo, nawet łatwe | Poziomy tor zamachu lub otwarta płaszczyzna rakiety, często z ciężarem opadającym do tyłu | Struny są pochylone w górę w kontakcie, a ty odchylasz się od piłki | Zamachuj się bardziej w górę po piłce, utrzymuj ciężar w ruchu do przodu. Zobacz dlaczego uderzenia lecą za długo. |
| Trafiasz w ramę lub czujesz ścisk | Zła odległość od piłki | Łokieć jest blisko żeber w kontakcie | Rób małe kroki do ostatniej chwili i odsuń się od piłki, jeśli czujesz ścisk. |
| Piłka ląduje krótko z małą rotacją | Zamach zwalnia w kontakcie | Rakieta zatrzymuje się blisko celu, bez zakończenia | Uderz 20 piłek wysoko nad siatką z pełnym zakończeniem, mierząc za linię serwisową. |
Jeśli widzisz więcej niż jeden, pracuj nad najwcześniejszym w uderzeniu. Późny kontakt często powoduje pozostałe, bo nie możesz w pełni się obrócić, gdy się spieszysz.
Blok treningu forhendu z jasnymi celami
Wypróbuj ten blok z partnerem lub maszyną do piłek. Struktura i cele to nasza propozycja, a nie ilość poparta badaniami.
- Zatrzymanie w zakończeniu, 10 piłek. Piłka z ręki, zamach, potem utrzymaj zakończenie przez dwie sekundy. Cel: równowaga przy 8 z 10.
- Obrót, odbicie, uderzenie, 20 piłek. Mów te słowa na głos podczas gry. Cel: mówisz „obrót” przed odbiciem przy każdej piłce.
- Głębokość, 20 piłek. Wymiana lub podania po przekątnej, licz piłki lądujące za linią serwisową. Cel: 14 z 20.
- Mieszane podania, 20 piłek. Partner podaje krótkie, szerokie i głębokie piłki w losowej kolejności. Cel: 14 z 20 w korcie singla.
Mieszane podania mają swój powód. W jednym badaniu 80 chłopców i mężczyzn w wieku 9 do 10 i 18 do 19 lat, przez 18 sesji w 40 dni, trening zmienny pokonał stały i wyspecjalizowany w teście transferu dokładności. To jedno badanie, ale zmianę łatwo wprowadzić.
Nagrywaj ostatni blok z boku, z tego samego miejsca co tydzień, i zatrzymuj na tych samych dwóch klatkach: odbicie i kontakt. Dla innego spojrzenia na to samo nagranie TennisAI analizuje twój forhend z przesłanego wideo i daje osobną ocenę forhendu. Wyniki zależą od kąta kamery i oświetlenia, a ocena to automatyczne oszacowanie, które może być błędne, więc patrz na trend z kilku nagrań.
Najczęściej zadawane pytania
Jaki jest najlepszy chwyt do forhendu w tenisie?
Nie ma jednego najlepszego chwytu. Wielu graczy używa półzachodniego, bo łączy rotację i siłę, ale właściwy wybór to chwyt, który pozwala uderzać wygodnie na wysokości, na której najczęściej spotykasz piłkę.
Gdzie powinienem uderzać piłkę w forhendzie?
Przed przednim biodrem, z ręką wygodnie wyprostowaną. Wysokość zależy od chwytu: w okolicach bioder przy chwycie wschodnim i wyżej przy półzachodnim i zachodnim.
Jak uzyskać więcej siły w forhendzie?
Użyj nóg, bioder i tułowia do rozpoczęcia zamachu i utrzymuj rozluźnioną rękę i chwyt. Mocniejszy zamach samą ręką zwykle kosztuje timing i niewiele dodaje.
Czy w forhendzie używać ustawienia otwartego, czy neutralnego?
Używaj obu. Ustawienie neutralne pasuje do krótkich piłek, w które możesz wejść, a otwarte do piłek, które cię popędzają lub ściągają w bok. Trenerzy różnią się co do tego, ile używać każdego.
Zobacz to w swojej własnej grze
Prześlij do TennisAI nagranie treningu lub meczu i otrzymaj opinię o swoim forhendzie, bekhendzie i serwisie.
Źródła
- Reid, Elliott i Crespo, Journal of Sports Science and Medicine: Mechanika i praktyki nauczania związane z forhendem w tenisie
- Elliott, British Journal of Sports Medicine: Biomechanika i tenis
- Kwon i in., Journal of Sports Science and Medicine: Wpływ kinematyki rakiety tenisowej na prędkość kątową topspinu piłki i dokładność
- Douvis, Perceptual and Motor Skills: Zmienny trening w nauce forhendu w tenisie
Ten artykuł zawiera ogólne informacje o treningu tenisowym i nie zastępuje trenera ani porady medycznej. Jeśli coś boli, przerwij i skonsultuj się ze specjalistą. TennisAI tworzy Pace, wydawca tego bloga.
