Jak poprawić serwis w tenisie: pięć poprawek do sprawdzenia na wideo

Większość rad o serwisie daje Ci dziesięć rzeczy do myślenia podczas jednego szybkiego ruchu. Lepsza metoda to nagrać serwis, znaleźć najwcześniejszą fazę, w której coś idzie źle, i poprawić tylko ją. Problemy na początku ruchu często powodują te widoczne później, więc uciekający podrzut może wyglądać jak problem ramienia.

Ten poradnik dzieli serwis na pięć faz, pokazuje, które wyniki wskazują na którą fazę, i daje jedną kontrolę wideo i jedno ćwiczenie do każdej poprawki. Najpierw nagraj dwa ujęcia: jedno z boku i jedno zza linii końcowej. Poradnik o filmowaniu tenisa pokazuje, gdzie postawić telefon.

Pięć faz serwisu tenisowego

Model badawczy Kovacsa i Ellenbeckera w czasopiśmie Sports Health używa ośmiu etapów. Do przeglądania własnych nagrań wystarczy pięć.

Który problem z serwisem poprawić najpierw?

Zacznij od tego, co zauważasz na korcie, a potem przejdź do pasującej poprawki poniżej. Jeśli pojawiają się dwa problemy, pracuj nad tym, który zdarza się wcześniej w ruchu.

Pięć poprawek serwisu, każda z kontrolą wideo i ćwiczeniem

Poniższe kierunki dotyczą praworęcznego. Leworęczni powinni je odwrócić. Cele to proponowane punkty odniesienia treningowe, a nie liczby z badań.

Poprawka 1: użyj chwytu kontynentalnego

Trzymaj rakietę tak, jakbyś wbijał gwóźdź jej krawędzią. Chwyt forhendowy na początku wydaje się łatwiejszy, bo struny już są skierowane na cel, ale ogranicza rotację i obrót przedramienia.

Kontrola wideo: zatrzymaj, gdy rakieta rusza w górę do piłki. Przy chwycie kontynentalnym prowadzi krawędź ramy. Jeśli struny są skierowane w piłkę przez całą drogę w górę, Twój chwyt przesunął się w stronę forhendowego.

Ćwiczenie: stań na linii serwisowej i uderz 20 łatwych serwisów z krawędzią prowadzącą. Spodziewaj się, że piłka będzie skręcać. Cel: 14 z 20 w polu. Za każdym razem, gdy osiągniesz cel, cofnij się o jeden duży krok, aż dojdziesz do linii końcowej.

Poprawka 2: spraw, by podrzut się powtarzał

Przy pierwszym serwisie większość trenerów chce piłki przed przednią stopą i lekko w stronę uderzającej ręki, tak żeby spadła w kort, gdybyś ją puścił. Unieś ją prostym ramieniem i otwórz palce, gdy ramię się wznosi. Nie strzelaj nadgarstkiem.

Kontrola wideo: zza pleców obejrzyj 10 podrzutów z rzędu. Czy piłka wznosi się w to samo miejsce? Z boku, czy ucieka za głowę?

Ćwiczenie: połóż rakietę na korcie, tuż wewnątrz linii końcowej, tam gdzie spadłby dobry podrzut. Przyjmij ustawienie, podrzuć bez zamachu i pozwól piłce spaść. Cel: 8 z 10 dotyka rakiety. Według Przepisów gry w tenisa ITF (obecnie World Tennis) podrzucenie piłki i jej złapanie nie jest błędem, więc w meczu możesz złapać zły podrzut i zacząć od nowa.

Poprawka 3: sprawdź pozycję trofeum

Metaanaliza 27 badań definiuje pozycję trofeum jako moment, w którym rakieta po raz pierwszy osiąga najwyższy punkt. Podaje średnie położenia ciała, ale badania bardzo się różniły, więc nie kopiuj jednej pozy ani jednego zestawu kątów. Używaj trofeum jako punktu kontrolnego timingu.

Kontrola wideo: zatrzymaj na tej klatce. Ręka podrzucająca powinna nadal być w górze, kolana ugięte, a łokieć uderzającej ręki z dala od żeber. Jeśli ręka podrzucająca już opadła, Twoje ręce nie pracują w czasie.

Ćwiczenie: podrzuć, osiągnij pozycję trofeum, zatrzymaj się i złap piłkę ręką podrzucającą. Zrób 10 razy. Cel: 8 z 10 złapanych bez ruszania stopami. Potem uderz 10 serwisów na trzy czwarte prędkości, zachowując ten sam rytm.

Poprawka 4: używaj nóg, w każdym ustawieniu

Kovacs i Ellenbecker podają, że nogi i tułów dostarczają około 51% do 55% energii kinetycznej i siły przekazywanej dłoni. W jednym badaniu 12 mężczyzn wyczynowych szczytowa prędkość rakiety wyniosła 43,6 m/s (około 98 mph) przy ustawieniu ze stopą w górze, 42,6 m/s (około 95 mph) przy ustawieniu ze stopą z tyłu i 39,4 m/s (około 88 mph) przy minimalnym odepchnięciu nóg. Ustawienie miało niewielkie znaczenie, gdy nogi pracowały.

To małe badanie wytrenowanych graczy i mierzy prędkość, a nie celność. Zostań przy ustawieniu, które wydaje się naturalne, i sprawdź, czy nogi naprawdę odpychają.

Kontrola wideo: z boku porównaj klatkę trofeum z klatką kontaktu. Kolana powinny przejść z ugiętych do wyprostowanych, gdy rakieta opada. Oderwanie stóp od kortu jest skutkiem odpychania w górę i przepisy na to pozwalają. Jeśli kolana prawie się nie zmieniają, ramię wykonuje większość pracy.

Ćwiczenie: zrób 10 wolnych serwisów na sucho, odpychając się z ugiętych kolan. Potem uderz 10 serwisów na trzy czwarte prędkości i lądowanie na przedniej stopie wewnątrz linii końcowej. Cel: 8 z 10 lądowań, które możesz utrzymać w równowadze przez dwie sekundy.

Poprawka 5: pozwól przedramieniu się obracać, bez wymuszania

Pronacja to obrót przedramienia, który odwraca dłoń od Ciebie około kontaktu. Wielu graczy goni za nią dla siły, ale przegląd biomechaniczny Elliotta ocenia ją na około 5% prędkości rakiety w mocnym serwisie, wobec około 40% dla rotacji wewnętrznej ramienia i około 30% dla zgięcia dłoni. Jej główne zadanie to ustawienie główki rakiety. Pracuj nad nią, gdy struny w momencie kontaktu patrzą w złą stronę, i nie oczekuj od niej dużo dodatkowej prędkości.

Kontrola wideo: użyj zwolnionego tempa zza pleców. Gdy rakieta się wznosi, prowadzi krawędź. W punkcie kontaktu struny są skierowane w piłkę, a zaraz po kontakcie dłoń obraca się na zewnątrz. Jeśli struny są skierowane w piłkę przez całą drogę w górę, najpierw sprawdź chwyt.

Ćwiczenie: rzuć starą piłkę wysoko i daleko ruchem rzutu znad głowy, 10 razy, i pozwól dłoni obrócić się na zewnątrz przy wypuszczeniu. Potem uderz 10 serwisów z linii serwisowej z tym samym odczuciem. Cel: 7 z 10 w polu.

Jak ćwiczyć, żeby poprawka się utrzymała

Zostań przy jednej poprawce, aż osiągniesz jej cel w dwóch osobnych sesjach. Uderzaj najpierw na trzy czwarte prędkości, potem w normalnym tempie, potem w punktach. Oto proponowana 40-minutowa sesja, a nie ilość poparta badaniami.

1. 5 minut: wolne serwisy na sucho, z myślą tylko o dzisiejszej poprawce.
2. 10 minut: ćwiczenie do tej poprawki, z zapisanym celem.
3. 15 minut: serwisy z linii końcowej, 10 w każde pole, licząc, ile wpada.
4. 10 minut: jeden serwis na punkt, z użyciem Twojej rutyny drugiego serwisu. Nagraj ten blok.

Bądź realistą co do tego, co robi wideo. W jednym badaniu z udziałem 66 graczy średniozaawansowanych sesje serwisu dwa razy w tygodniu przez pięć tygodni pokonały brak treningu, ale informacja zwrotna na wideo nie była lepsza od tradycyjnego treningu. Starsze badanie początkujących też nie wykazało wyraźnej przewagi wideo. Wideo nie zastępuje więc treningu. Jego wartość jest prostsza: pokazuje, co faktycznie robisz, a to często różni się od tego, co czujesz.

Jeśli chcesz drugiej opinii o swoim nagraniu, TennisAI ocenia Twój serwis z przesłanego wideo, a jego trener AI ma szybką podpowiedź na to dokładnie pytanie. Wyniki zależą od kąta kamery i oświetlenia, a rezultat to automatyczne oszacowanie, które może być błędne, więc filmuj z tego samego miejsca i patrz na trend z kilku nagrań.

Zobacz to w swojej własnej grze

Prześlij do TennisAI nagranie treningu lub meczu i otrzymaj opinię o swoim forhendzie, bekhendzie i serwisie.

Zobacz, jak działa TennisAI

Ten artykuł zawiera ogólne informacje o treningu tenisowym i nie zastępuje trenera ani porady medycznej. Jeśli coś boli, przerwij i skonsultuj się ze specjalistą. TennisAI tworzy Pace, wydawca tego bloga.